0
2052
1395/09/06

در مقابل مسئولیت‏ ناپذیرى فرزندان چگونه برخورد کنیم؟


درخواست خود را روشن و کوتاه مطرح کنید و عبارت‏هایى چون «چقدر خوب مى ‏شود اگر کمک کنى، ممکن است؛ مى‏شود؛ مى‏توانى و...» را به کار نگیرید. در صورتى که به مسؤولیت خود عمل نکرد، 5 دقیقه بعد دوباره یادآور شوید. اگر انجام نداد، خود آن را انجام دهید. با این فرض که شما مادر یا پدرى مهربان بوده‏اید و هستید و به خواسته‏هاى منطقى او پاسخ داده‏اید و مى‏دهید، با این رفتار شما، احساس گناه خواهد کرد و به درخواست بعدى شما پاسخ خواهد داد.

براى ایجاد مسؤولیت ‏پذیرى، از زور و اهرم فشار استفاده نکنید؛ زیرا به کشمکش و جنجال بین شما و فرزند مى‏ انجامد و افزون بر این که مانع مسؤولیت‏ پذیرى مى‏ شود، او را به لجاجت نیز وامى‏ دارد.

اگر بر سر کارهاى روزانه با فرزندتان وارد جنگ شوید، برنده نخواهید شد و اگر هم بر او تحمیل کنید، به انتقام جویى‏ اش وامى‏ دارید و با بى‏ نشاطى، عصبانیت و کوتاهى در انجام وظایف، از شما انتقام خواهد گرفت.

اگر با برخورد مناسب شما احساس گناه نکرد و براى چندمین بار از زیر بار مسؤولیت شانه خالى کرد مى‏ توانید از ساز و کارهاى بازدارنده، به ویژه شیوه بده و بستان استفاده کنید؛ البته حتما پیش از استفاده از این ساز و کارها که در حقیقت نوعى مجازات هستند، او را آگاه سازید تا بتواند براى جلوگیرى از آن‏ها تصمیم بگیرد. مجازات‏ هاى اعلام نشده از سوى والدین، حاکى از بى‏ انصافى آنان نزد فرزندان است.

به فرزند خود توضیح دهید که اگر به مسؤولیت خویش عمل نکند، چه پیامدهایى برایش خواهد داشت؛ البته خوب است کنار اعلام مجازات، پاداش‏هایى را هم براى انجام مسؤولیت‏ها اعلام کنید.

مواجهه با پیامدهاى منطقى بى‏ مسؤولیتى، راهکار خوبى براى مسؤولیت‏ پذیر کردن فرزند است. پیامد منطقى دیر بیدار شدن از خواب، نرسیدن به سرویس مدرسه، محرومیت از صبحانه، و توبیخ به وسیله اولیاى مدرسه است. پیامد منطقى بى‏ نظمى و قرار ندادن لباس چرک در سبد مخصوص، شسته نشدن آن است و....

منابع :حسین دهنوی؛ نسیم مهر جلد 3 ؛ پرسش و پاسخ تربیت کودک و نوجوان

آدرس کوتاه

نظرات ( 0 نظر)
ثبت نظر
Captcha

اگر کد خوانا نیست یک بار روی آن کلیک کنید.