0
2285
1395/09/21

موانعی بر سر مسئولیت پذیری فرزندانمان

موانع ایجاد مسؤولیت‏پذیرى در فرزندان عبارتند از:




1. به دوش کشیدن مسؤولیت به جاى فرزند: مسؤولیت آماده شدن براى مدرسه، انجام تکالیف، پر کردن اوقات فراغت، امور شخصى، غذا خوردن و... بر عهده خود فرزند است و اگر والدین این مسؤولیت‏ها را به جاى او به دوش کشند، مانع از مسؤولیت‏ پذیرى فرزند مى‏ شوند.

نقش والدین فقط نظارت و کمک در صورت نیاز است. کمک مستقیم به فرزند براى انجام تکالیف مدرسه ممکن است این فکر را در ذهن او ایجاد کند که به تنهایى قادر نیست کارى را در این زمینه انجام دهد.

2. عدم اعطاى استقلال به فرزند: براى مسؤولیت‏ پذیر کردن فرزند، باید به او استقلال دهید؛ البته استقلالى منطقى و با نظارت. استقلال و مسؤولیت رابطه تنگاتنگى با هم دارند. اگر به فرزند خود مسؤولیت بدهید؛ اما استقلال در تصمیم‏ گیرى ندهید نمى‏ تواند مسؤولیت‏ پذیر شود و اگر استقلال بدهید و او احساس مسؤولیت نکند، باید منتظر حادثه‏ اى ناخوشایند باشید.

3. ترس از ایجاد تنش با فرزند: گاهى ترس از ایجاد تنش والدین و فرزند باعث مى‏ شود او را از انجام مسؤولیت‏ هایش معاف دارند و از این اندیشه پیروى کنند که «برایم راحت‏ تر است خودم انجامش دهم». این رفتار، فرصت مسؤولیت‏ پذیرى را از فرزند مى‏ گیرد و در آینده متضرر خواهد شد.

4. انتقاد از فرزند و سرزنش او: اگر زندگى کودک با انتقاد و سرزنش همراه شود، احساس مسؤولیت را نخواهد آموخت.

5. کند بودن فرزند در انجام کارها: برخى کودکان آن قدر کند عمل مى‏ کنند که والدین، کار و مسؤولیت را از آنان مى‏ گیرند و خود انجام مى‏ دهند. براى ایجاد سرعت عمل در فرزند از بازى رکوردگیرى استفاده کنید.

6. ناقص انجام دادن کارها: برخى کودکان یا نوجوانان، مسؤولیت واگذار شده را ناقص انجام مى‏دهند و این باعث مى‏شود که والدین یا معلم، وظیفه او را به دیگرى واگذارند یا خود انجام دهند. براى رفع این مشکل، مسؤولیت را به قسمت‏ هاى کوچک تقسیم کنید.

7. سمبل کردن کارها به وسیله فرزند: برخى فرزندان به جاى انجام کار، آن را سمبل مى‏ کنند و سرسرى انجام مى‏ دهند؛ براى مثال به جاى تمیز کردن اتاق، تمام وسایل را زیر تخت، داخل کمد یا جاهاى دیگر پنهان مى‏ کنند. در این صورت، مسؤولیت حتما باید با نظارت شما انجام گیرد.

8. تقاضاى انجام مسؤولیت از فرزند در زمان نامناسب: انجام مسؤولیت‏ ها را از فرزندتان در زمان‏ هاى مناسب بخواهید. طبیعى است که هنگام دیدن فیلمى جذاب از تلویزیون یا در اثناى بازى فوتبال با همسالان، به انجام مسؤولیت رغبت نشان نمى‏ دهد.

9. تذکرهاى پى‏ در پى والدین: از تذکرهاى پى‏ در پى بپرهیزید. یک بار به فرزند خود پیام دهید و فرصتى را در اختیارش قرار دهید تا پیام را در ذهن خود تجزیه و تحلیل کند.

10. عدم پیگیرى و نظارت والدین: براى اطمینان از انجام مسؤولیت‏ ها به وسیله فرزندان، بازرسى منظم و مکرر والدین لازم است.

منابع :حسین دهنوی؛ نسیم مهر جلد 3 ؛ پرسش و پاسخ تربیت کودک و نوجوان

آدرس کوتاه

نظرات ( 0 نظر)
ثبت نظر
Captcha

اگر کد خوانا نیست یک بار روی آن کلیک کنید.